Risk Değerlendirmesi YönetmeliğiİSG Eğitim Sunumu Örneği

İş Sağlığı ve Güvenliği Risk Değerlendirmesi Yönetmeliği'nin 12. maddesine göre risk değerlendirmesi az tehlikeli işyerlerinde en fazla 6 yılda, tehlikeli işyerlerinde 4 yılda, çok tehlikeli işyerlerinde 2 yılda bir yenilenir. Bu sürelerden bağımsız olarak; iş kazası, meslek hastalığı veya ramak kala olay yaşanması, işyerinde yeni bir tehlike ortaya çıkması, üretim yönteminin veya kullanılan ekipmanın değişmesi ya da mevzuat değişikliği durumunda risk değerlendirmesi süre beklenmeden güncellenir.

Yönetmelik risk değerlendirmesinin bir ekiple yapılmasını öngörür; tek başına İSG uzmanının imzası yeterli değildir. Ekipte işveren veya işveren vekili, iş güvenliği uzmanı, işyeri hekimi, işyerindeki çalışan temsilcisi ve varsa destek elemanları ile o işi bilen çalışanlar yer alır. Amaç, sahayı bilen çalışanın gözlemini teknik değerlendirmeyle birleştirmektir. Bu yüzden risk değerlendirmesi masabaşında hazır şablon doldurma işi değil, saha gözlemine dayalı bir ekip çalışmasıdır.

İkisi de tehlikeleri sayısallaştırıp önceliklendirmek için kullanılır ancak değişkenleri farklıdır. L Tipi 5x5 matriste risk, olasılık ile şiddetin çarpımıdır (risk = olasılık × şiddet); frekans ayrı bir değişken değildir. Fine-Kinney yönteminde ise risk skoru olasılık, frekans (maruz kalma sıklığı) ve şiddetin çarpımıyla bulunur (risk = olasılık × frekans × şiddet). Fine-Kinney, maruziyetin sıklığını ayrı bir boyut olarak hesaba kattığı için değişken maruziyetli işlerde daha ayrıntılı sonuç verir; 5x5 matris ise daha hızlı ve pratik olduğu için yaygın kullanılır. Yönetmelik belirli bir yöntemi dayatmaz, işyerinin niteliğine uygun yöntem seçilir.

Tedbirler rastgele değil, kontrol hiyerarşisine göre seçilir. Öncelik sırası şudur: önce tehlikenin tamamen ortadan kaldırılması (eliminasyon), mümkün değilse daha az tehlikeliyle değiştirilmesi (ikame), sonra mühendislik kontrolleri (koruma, havalandırma, otomasyon), ardından idari kontroller (prosedür, rotasyon, eğitim, uyarı işaretleri) ve en son çare olarak kişisel koruyucu donanım. Kişisel koruyucu donanım listenin en sonundadır çünkü tehlikeyi kaynağında yok etmez, yalnızca çalışana ulaşmasını azaltır. Doğrudan KKD ile başlayan bir risk değerlendirmesi hiyerarşiyi atladığı için eksik kabul edilir.

Evet. 6331 sayılı Kanun ve Risk Değerlendirmesi Yönetmeliği kapsamındaki tüm işyerleri, tehlike sınıfına ve çalışan sayısına bakılmaksızın risk değerlendirmesi yaptırmakla yükümlüdür; az tehlikeli veya tek çalışanlı olmak muafiyet sağlamaz. Az tehlikeli işyerlerinde belge en fazla 6 yıl geçerli olduğu için yenileme aralığı daha uzundur, ancak yapma zorunluluğu ortadan kalkmaz. Risk değerlendirmesi yapılmayan işyerlerine tehlike sınıfı ve çalışan sayısına göre değişen, her yıl yeniden değerleme oranıyla güncellenen idari para cezası uygulanır.